8 Güzel

Okunmalı

Share this on WhatsApp                                                                                                        Ece AYHAN’ın anısına… Kapıyı kırıp içeri giren çocuk, çürümüş ahşap kokusuyla selamlaştı önce. Üzgülü bir fısıltıyla yukarı uzanan metruk evin merdiveniyle sonra da… Diri sözcükler yükseliyordu kırık dökük basamaklardan. 1.Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim Üst kattaki cumbalı odaya girdiğinde deniz kokusu karşıladı çocuğu. Derin bir mavi kokuyordu deniz. Sımsıkı kucaklaştılar çivit mavisi serinlikle. Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız Adıyla çalışan ermiş Sirkeci kadınlarındandır Düzayak aşklara bitimsiz bir özlemle çöküyordu döşeme. Kimsesizliğine denkti çöküş, aldırmadı çocuk. Terk edilmiş zamanlardan seslenen bir şiire kulak verdi. Bir insan yüreğinden süzülüp geliyordu dizeler… Şiiri de selamladı hüzünle. Şeker atar hâlâ mazgallardan Cankurtaran’da Acı Bacı’nın acı bilmez uçurtma çocuklarına Kara duygulu, hiç büyümemiş, asi bir yalnızın dizeleriydi dirilen. Kimseden rahmet dilemeden göçüp gitmiş bir şair, anlatıyordu. Yıl sonu müsamerelerine kimler çıkarılmaz? “Acı Bacı’nın acı bilmez uçurtma çocukları…” diye mırıldanıp şairi de selamladı çocuk. 2.Velhasıl onlar vurdu biz büyüdük kardeşim Masmavi bir gökyüzü yağarken odaya, dalga dalga deniz vurdu kırık dökük ahşap duvarlara. Su yeşili dalgalar, en kahırlı dizeler yükselirken çekildi…

8 Güzel

more
  • Ab Uno Disce Omnes

    8
  • Edebiyat

    8

Kapıyı kırıp içeri giren çocuk, çürümüş ahşap kokusuyla selamlaştı önce. Üzgülü bir fısıltıyla yukarı uzanan metruk evin merdiveniyle sonra da...

Diri sözcükler yükseliyordu kırık dökük basamaklardan.

Ece Ayhan Anısına

8

                                                                                                       Ece AYHAN’ın anısına…

Kapıyı kırıp içeri giren çocuk, çürümüş ahşap kokusuyla selamlaştı önce. Üzgülü bir fısıltıyla yukarı uzanan metruk evin merdiveniyle sonra da…

Diri sözcükler yükseliyordu kırık dökük basamaklardan.

1.Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim

Üst kattaki cumbalı odaya girdiğinde deniz kokusu karşıladı çocuğu. Derin bir mavi kokuyordu deniz.

Sımsıkı kucaklaştılar çivit mavisi serinlikle.

Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız
Adıyla çalışan ermiş Sirkeci kadınlarındandır

Düzayak aşklara bitimsiz bir özlemle çöküyordu döşeme. Kimsesizliğine denkti çöküş, aldırmadı çocuk. Terk edilmiş zamanlardan seslenen bir şiire kulak verdi. Bir insan yüreğinden süzülüp geliyordu dizeler…

Şiiri de selamladı hüzünle.

Şeker atar hâlâ mazgallardan Cankurtaran’da
Acı Bacı’nın acı bilmez uçurtma çocuklarına

Kara duygulu, hiç büyümemiş, asi bir yalnızın dizeleriydi dirilen. Kimseden rahmet dilemeden göçüp gitmiş bir şair, anlatıyordu.

Yıl sonu müsamerelerine kimler çıkarılmaz?

Acı Bacı’nın acı bilmez uçurtma çocukları...” diye mırıldanıp şairi de selamladı çocuk.

2.Velhasıl onlar vurdu biz büyüdük kardeşim

Masmavi bir gökyüzü yağarken odaya, dalga dalga deniz vurdu kırık dökük ahşap duvarlara.

Su yeşili dalgalar, en kahırlı dizeler yükselirken çekildi Boğaz’a usulca.

Babamız dövüldü güllabici odunlarla tımarhanede

Acaba halk nedir diye düşünür arada işittiği

Yıkıntının ortasından dünyaya baktı çocuk. Burnunun ucundaydı Boğaz. Ve aynı akıyordu hâlâ…

“Kimse değiştiremez!” diye haykırıp Boğaz’ı da selamladı.

Dudullu’dan tâ Salacak’a koşarak alkışlayalım

Fazla babalarıyla dondurma yiyen çocukları

Erguvan ağacının çiçekleri kıpırdadı bahçede bir an… Yükselen hışırtıların içinden bir kuş çıkageldi yanına. Verevine katlanmış, yarı yarıya açık kanatlarıyla uçan, çocukluğundan yaralı bir kuştu gelen…

Hangi çocukların neye imrenmesi yalınayak şiirdir?

Yoksunluğun en muhteşem uçuşu yükselirken gökyüzüne Acı Bacı’nın çocuğu, “Sence çocuklar çiçeklerin koynunda uyumalıydı, değil mi?” diye selamladı O’nu.

Asuman Portakal

Ressam, yazar, edebiyatçı bir sanat insanı Asuman Aksel Portakal; 1978 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nden (MSÜ) mezun oldu. Kâğıtlara, duvarlara, resim defterlerine düşlerini boyayan çocuklara 24 yıl rehberlik etti. Çeşitli karma sergilere katıldı, iki kişisel sergi açtı. Yapıtları Türkiye’den başka, İrlanda, İsveç, Japonya, İsviçre, Yunanistan’da özel koleksiyonlarda yer aldı. Çocuklar için yazdığı, “Çok Komiksin Margarita” ve “Geveze Çizgiler” kitaplarıyla ödüller kazandı. Yetişkinler için yazdığı öykü ve denemeleri çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlandı. Çocukları, doğayı, renklerle oynamayı, okumayı, yazmayı çok seviyor. Bir de gülmeyi…

Asuman Aksel Portakal

Comments are closed.